Abonneren

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!

Schrijf je nu in en mis niks!

Op de hoogte blijven!

Dit ben ik!

 

Geef je mening:

 

Gisteren heeft onze hond weer een bezoek moeten brengen aan de dierenarts.

Dit keer omdat er bloed zat bij zijn urine

en bij zijn ontlasting.

Ook wilde hij de hele dag drinken.

Hij dronk steeds in een keer zijn hele bak leeg

en wilde binnen een heel korte tijd weer drinken.

Zijn buik werd er echt bol van en wij vonden het erg vreemd allemaal.

 

De dierenarts heeft hem onderzocht, maar niks gevonden.

Hij heeft bloed afgenomen en dit onderzocht maar hier kwam ook niks uit.

Omdat het al avond was kon hij het bloed niet naar het lab sturen.

Dat hoefde niet, zei hij uiteindelijk,

omdat hij geen afwijkingen had gevonden.

Wel wil hij maandag zijn urine testen,

dus deze moet mijn vriend opvangen.

We hopen heel erg dat er niks ergs uitkomt.

Onze hond is pas 6 jaar, we willen hem echt niet missen.

 

De dierenarts heeft ons wel geadviseerd om meteen over te gaan op ander voer.

Zijn voer voldoet niet,

hij is de laatste weken veel zwaarder geworden,

hij heeft heel veel honger en moet dus ook vaak naar buiten.

Dat is ook niet gezond.

Nu moeten we ander voer halen waar minder van gegeten hoeft te worden

en wel met een goede voedingswaarde.

Het blijkt heel veel verschil te maken in gezondheid van de hond,

als je echt goed voer geeft.

 

 

Reacties (12)
Follow Me on Pinterest

 

Gisterenavond opeens kreeg onze hond een dik oog.

Helemaal rood er omheen en wat vochtig.

Wij dachten: die heeft gekrabd ofzo,

maar het werd erger en ook zijn andere oog werd

vochtig en wat dikker.

De dierenarts maar even gebeld om 21.30.

Die vond het een goed idee om toch even langs te komen 

aangezien onze hond eraan wilde krabben en dit natuurlijk

heel slecht is.

De dierenarts was net thuis en het duurde drie kwartier voordat

hij weer op de praktijk kon zijn.

Mijn vriend is dus om 22.15 daarheen geweest met de hond.

Zijn portemonnee mee, want het starttarief was alleen al 35,00.

Het was een allergische reactie, waarop, geen idee.

Wel goed dat hij is gegaan. de snuit van de hond ging ook al helemaal opzetten.

Hij heeft een spuit gehad tegen de jeuk, een kap voor om zijn kop

en pilletjes die we vandaag moeten geven als het niet weg is.

Het is wel iets minder nu, maar nog lang niet weg.

Hij lijkt nu meer op een mislukte sharpei dan op een bulldog!

Uiteindelijk heeft ons dit 50 euro gekost, de dierenarts heeft zijn starttarief

niet gerekend.

 

 

Zoals je kunt zien kan hij zijn ogen bijna niet openen.

Ik hoop echt voor hem dat het niet meer gaat jeuken,

anders moet de kap aan.

 

 

Reacties (2)
Follow Me on Pinterest

 

 

De eerste dag van de vakantie begon goed.

En eindigde heel slecht,

nl. dat we onze hond in moesten laten slapen.

 

We zaten met zijn allen in de auto op weg naar Drenthe.

Helaas begon het voor onze hond Tyson niet goed.

Hij hijgde heel hard, wij dachten van de warmte

en we zijn een paar keer gestopt onderweg om hem te laten drinken.

De ramen van de auto helemaal open gedaan en daarna weer door gereden,

de hond bleef maar hijgen.

Hij hijgde ook zo hard dat het geluid boven alles uit kwam.

Toen hadden we al een heel slecht voorgevoel.

Eenmaal aangekomen op het park hadden we de hoop dat het over zou gaan.

Dit was helaas niet zo.

De hond in de schaduw gelegd met een bak water

en onze eigen dierenarts gebeld,

Die dacht dat hij het misschien toch erg warm had

dus hebben we hem geprobeerd af te koelen met wat water

wat we over hem heen gooide. Toen dit ook niet hielp zijn

we naar de dierenarts gegaan in Gieten.

Deze dierenarts was ongeduldig en onvriendelijk.

Bracht onze Tyson vrijwel direct onder narcose en incubeerde hem,

zodat hij beter kon ademen.

Hij bleek een verdikking te hebben in zijn luchtpijp,

waardoor hij dus zeer slecht kon ademen.

De dierenarts wist niet wat ze moest doen

en wist ook niet hoe de vernauwing ontstaan was.

Uiteindelijk hebben wij dus moeten besluiten om hem in te laten slapen.

 

Onze hond kwijt op de eerste dag van de vakantie.

Afschuwelijk!

Daarbij ook nog eens een zeer onvriendelijke dierenarts.

Dat maakte het er niet makkelijker op.

Ze zei tegen ons dat we maar snel moesten beslissen,

want hoe langer we zouden wachten,

hoe meer geld het zou gaan kosten,

want zij stond daar in haar eigen tijd

en zij had al thuis kunnen zijn.

Echt een persoon die gewoon achter een bureau moet gaan zitten,

zodat ze van 9 tot 5 kan gaan werken

en zeker niet met dieren of mensen in aanraking moet komen.

Zo ongeduldig en onaangenaam persoon

en geloof me, ik druk me nu nog netjes uit.

 

Onze Tyson is helaas maar 7 jaar geworden.

 

 

 

 

Reacties (7)
Follow Me on Pinterest

 

Gisterenavond is onze hond onder narcose geweest.

De poliep is verwijderd en dat is goed gegaan.

Hierna kwam hij weer thuis,

we hebben met drie mensen uit de auto getild,

hij was nog niet wakker.

We moesten ervoor zorgen dat hij op een warm plekje lag

en we moesten zorgen dat zijn tong uit zijn bek hing.

 

Vanmorgen vroeg was hij nog te moe om te lopen.

Hij wilde wel maar het lukte hem niet.

Wij moesten allebei werken,

maar gelukkig was er een vriendin van ons

die bij hem is gebleven voor een tijdje

en hij is ook even met haar naar buiten geweest.

 

Nu ligt hij nog erg diep te slapen.

Het is wel heel vervelend voor hem,

het lijkt erop dat hij een allergische reactie heeft,

zijn ogen zijn weer helemaal dik en hij kan ze niet opendoen.

Hopelijk trekt dit gauw bij,

anders gaan we wel even langs bij de dierenarts.

 

De cellen van de poliep zijn door de dierenarts opgestuurd naar het lab

om te laten onderzoeken of het kwaadaardig is of niet.

Laten we hopen dat dat niet zo is!

 

Wat trouwens gisteren gebeurde:

Mijn vriend zou gebeld worden als de dierenarts zover was,

na het spreekuur had hij nog een afspraak.

Daarna zou onze Tyson aan de beurt zijn.

Mijn vriend liep nietsvermoedend al  naar binnen,

ongeveer een half uur na het spreekuur.

Er liep een hond los in de spreek/wacht kamer rond

en Tyson en de hond begroette elkaar.

De dierenarts zei tegen mijn vriend dat hij nu echt ongelegen

binnenkwam omdat hij nu bezig was met de baasjes van de andere hond,

die hond was dus ziek en moest ingeslapen worden.

Dus mijn vriend ging weer

en wachtte toch maar even het telefoontje van de dierenarts af.

 

Toen hij gebeld was en terug ging,

wilde Tyson niet naar binnen en krabde aan de deur omdat

hij zo graag weer naar buiten wilde.

(Dit doet hij anders nooit).

Wij denken dat hij de geur van de overleden hond,

of iets dergelijks, geroken moet hebben.

 

 

Reacties (8)
Follow Me on Pinterest

 

We zijn weer bij de dierenarts geweest.

De hond is helemaal gezond!

Omdat hij zo verliefd is,

heeft hij een vergrote prostaat,

die meer doorbloed is en dus af en toe wat bloed kan af scheiden.

 

Al de loopse teefjes in de buurt maken onze hond helemaal gek,

met als gevolg een overvloed aan hormonen

met als gevolg een vergrote prostaat.

Dit komt alleen voor bij heel gezonde reuen,

zegt de dierenarts.

 

Om zijn lichaam een beetje tot rust te laten komen

is hij nu chemisch gecastreerd.

Dit is een injectie die er voor zorgt dat de hormonen

tijdelijk niet aangemaakt worden.

Het is een tijdelijk iets,

na een week of 6 is het weer voorbij.

 

Het bloed bij zijn ontlasting is nu ook voorbij,

dit is waarschijnlijk opgelost door de nieuwe brokken

die hij nu krijgt en ook heel lekker vind!

 

 

Reacties (8)
Follow Me on Pinterest

 

 

En alles is weer als vanouds..

Nou ja, niet helemaal.

Rustig begin, papa heeft nog vrij,

dus doet het huishouden en kookt het eten.

Voor mij dus heel fijn!

Meeste doe ik thuis, omdat ik minder werk natuurlijk.


Vandaag dus weer mijn eerste werkdag en het ging goed.

Wel veel klanten die het opviel dat ik weer terug ben

en die allemaal vroegen of ik een fijne vakantie heb gehad.

Tegen klanten die ik goed ken heb ik wel verteld dat het niet allemaal leuk was

en sommige mensen reageerde zo lief en meelevend toen ze hoorde dat onze hond er niet meer is.

Ik kreeg zelfs een klein vaasje met bloemetjes.

Heel lief!

 

Tyson zullen we nooit vergeten, maar ik probeer wel verder te kijken

en te bedenken hoe het zal gaan straks als we een nieuw hondje hebben.

Een mooie en spannende uitdaging, zo'n pup.

 

Daarom nog maar wat leuke foto's van de Tosa, schattig he?

Weet je trouwens dat ze als pup al erg groot en zwaar zijn?

Een pup van 10 weken kan al 15 kilo wegen!

 

 

 

 

 

 

 

Deze foto had ik trouwens genomen van de moeder hond in spe

en de eigenaresse vond hem zo mooi dat ze hem op haar website heeft gezet:

 

 

 

Dat vind ik wel leuk!

 

 


Reacties (2)
Follow Me on Pinterest

 

 

Zoals jullie weten hebben wij heel veel geduld...;)

Als het gaat om onze volgende hond, tenminste..

 

En ons geduld wordt beloond,

als alles goed is gegaan is de Tosa Inu drachtig!

Ze is vorige week op pad geweest met haar bazin,

naar een heel mooie mannetje in Tsjechie.

De 2 honden vonden elkaar geweldig

en het bazinnetje noemde het dan ook 'liefde op het eerste gezicht'.

 

Nu moeten we nog 3 weken wachten voordat het zeker is dat het raak is

en dan nog 5 weken voordat de pups geboren worden.

 

Duimen jullie mee dat dat alles goed gaat

en wij dus eind februari onze pup kunnen gaan ophalen?

 

 

 

Reacties (2)
Follow Me on Pinterest

 

 

Pret in het gras dus.

Dat had onze hond.

Lekker rennen en rollen,

dat doet hij het liefste.

Totdat er iets in zijn neus kwam,

een grasspriet misschien.

Die kriebelde zo dat hij bijna 1 uur lang moest niezen,

tot een bloedneus en al.

Echt heel zielig, wij konden niks voor hem doen!

We hebben zelfs de dienstdoende dierenarts gebeld,

maar die had ook geen idee.

Gelukkig zakte het na verloop van tijd

en is hij nu echt van de kriebel af.

De enige die het erg grappig vond was de kleine M.

 

 

Reacties (2)
Follow Me on Pinterest

 

 

Vandaag is er een hondje bij ons,

zijn baasjes zijn een dagje weg.

Nou hadden we het niet verwacht, maar M is jaloers op het hondje.

Als het hondje aandacht krijgt wil M ook aandacht

en gaat hij het hondje schoppen, dan loopt het hondje weg en lacht M erom.

Daar krijgt M dan weer straf om en dan gaat hij nog meer stoute dingen doen,

zoals kasten open doen en de kaarsen van tafel pakken.

 

Nou we zijn benieuwd hoe dat zal gaan als we straks de pup hebben!

Bij onze vorige hond is het nooit zo gegaan.

 

Vanmiddag was het weer erg goed dus zijn we wel even naar de duinen gegaan.

Even een wandeling gemaakt,

gepicknickt en in het zand gespeeld.

 

Toen we thuis kwamen zei M weer : Tys? Tys?

Dat vonden we even moeilijk,

wij missen Tyson ook erg en het is best moeilijk als M steeds naar hem vraagt.

 

Hier een mooie tekening van Tyson die gemaakt

is door de eigenaresse van het hondje waar we vandaag oppassen:

 

 

 

In de duinen:

 

 

 

Het hondje had het ook naar haar zin:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties (8)
Follow Me on Pinterest

 

De meeste honden vinden het heerlijk in de sneeuw.

Ook onze hond vind het net wat leuker om te wandelen nu er sneeuw ligt

en begint al gauw te rennen en te spelen.

 

Wel moet je goed opletten voor de poten van de hond.

De sneeuw kan zorgen voor ijs tussen de voetzooltjes 

wat op den duur erg pijn kan doen voor de hond.

Ook de pekel die op de weg gestrooid wordt kan pijnlijk zijn.

 

Er zijn speciale hondenschoentjes te koop.

Mij lijkt dat bij onze hond geen succes.

 

Gelukkig is er ook een ander middeltje wat goed werkt.

Vaseline onder de de poten smeren helpt ook goed.

En mocht je er thuis achter te komen dat er toch nog ijs tussen de pootjes zit

is een lauw voetenbadje een goed idee.

 

 

 

Reacties (3)
Follow Me on Pinterest
Onze kleine ondeugd
Daisypath Happy Birthday tickers
Waarover ik schrijf
Pas gebeurd
Links naar vrienden
Teller
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl